سایه رکورد

 تنها جایی که آرامش دارم مابین هدفونه

 تنها جایی که حرفامو کامل میزنم پشت میکروفونه

 وقتی قلم تو دستامه مهم نیست دارم شعر می‌نویسم یا نت های ملودی جدیدم رو روی خطوط حامل قرار میدم مهم اینه که افکارم منسجم میشن

وقتی انگشتام روی کلاویه ها می‌رقصه دیگه رقص هیچ بالرینی حواسمو پرت نمیکنه

 فقط یه تار مو منو به زندگی وصل میکنه ، اونم موسیقیه

 مهم نیست روت نوت چیه ، مهم اینه که گام مینور باشه

 مهم نیست ر دیز مینور گام مورد علاقمه ، من روی سل مینور هم شعر های کوبنده ام رو خلق میکنم و میخونم

 مهم نیست پشت میکروفون صدام پر از بغض بشه یه Fresh Air میذارم رو لاین وکال و کار رو جمع میکنم

حتی مهم نیست موزیک هایی که می‌سازم رو کیا گوش میدن

من واسه خودم می‌نویسم ، می‌سازم و می‌خونم

ولی هنوز یه وقتایی صداتو توی هدفونم می‌شنوم 

 واضح تر از هر صدای دیگه ای

 تنالیته صدات نمیذاره هیچ صدای دیگه ای رو بشنوم

و فقط صدای توعه که توی گوشم پر میشه....

 هنوز بعضی شبا صدات

 می‌پیچه توی هدفونم

 لای آکورد های مینور

 هنوز به تو فکر میکنم

 تصویر خنده های تو

 حک شده پشتِ پلکِ من

 خودِ تو دریایی ولی

 حل شدی توی فکرِ من

ولی عشق همش شعر نیست

یه کم هم مرگ قاطیشه :)